سرنوشت

تو را هرگز نمی بخشم...

                                            تو را هرگز نمی بخشم که بر باد فنا دادی

                                              همه عشق و نیازم را به یک هرزه نگا دادی

                                                چقدر ساده برای بی وفایی های تو مردم

                                                    ولی حالا چقدر زیبا جواب خوبی ام را نا روا دادی

                                                       چه اندک بود احساسم برای قلب نامردت

                                                          جواب گریه ام را با سکوتی بی صدا دادی

                                                                                            تو را هرگز نمی بخشم...

اسیر

میان چشمهای تو دلم اسیر شد عزیز

                                        برای باز دیدنت بهانه گیر شد عزیز

 و انعکاس چشم تو چنان به قلب  خسته زد

                                که بی تو و نگاهت از زمانه سیر شد عزیز

تو را به لحن عاشقی صدا زدم صدا زدم

                                    نیامدی و روزها گذشت و دیر شدعزیز 

هنگام رفتنت گفتی:

٬گفتی:

گفتی:

گفتی:

بعد از من هیچ گاه نمی خندی

برسادگی من میخندی

سوالم راجوابی ده :بگو با من

سوالم راجوابی ده بگو با من :

بگو با من:

که من تنها میان سایه سار عشق و نفرت٬کنار سنگ تنهایی به هنگام

سوالم راجوابی ده

چرا

بدون تو٬برایم زندگی سخت است.

اوج فریادست.

که غمگینم.

چرا آخر

                                     عشقی که هرگز بر زبان نیاید مثل نسیم ملایم ساکت و نامرئی میگذرد

                                                                                                                              وهمه چیز رابرسر راه خود تکان میدهد